บทที่ 16 เริ่มแผน

posted on 06 Nov 2012 19:22 by gipp2599 directory Diary

ก็คือแบบแม่งถึงตอนปัจจุบันแล้ว อาจจะลงแบบสโลว์แล้วนะ ช้าๆ เพราะบางทีก็ไม่มีอะไรจะเขียนเหมือนกัน พวกเราก็เด็กม.6นะ เที่ยวบ่อยไม่ด๊ายยย

(ได้ข่าวว่ากิ๊บแม่งเล่นเกมส์ไม่ยอมทำงานทำการ // ฮา)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

บทที่ xxx 16 แผนการ

          วันนั้นรู้สึกจะเป็นวันอังคาร 30 ตุลาคม พวกเรานัดกันตอนเที่ยงเลยว่าจะไปว่ายน้ำบ้านใหม่ไอ้วิว คือมันไปซื้อบ้านใหม่ที่หมู่บ้านอะไรก็ไม่รู้ชื่อแม่งโคตรจำยาก แถวๆพุทธบูชา เลยประชาอุทิศไปอีกหน่อยนึง ตรงหมู่บ้านเยอะๆเลยอะ

                “จิ๋วมึงเร็วดิวะ!” ฉันเร่งไอ้จิ๋ว เพราะตอนนี้เลยเวลานัดมานานมากแล้ว

                ตอนแรกนัดไว้บ่ายสอง ฉันขอเลื่อนขึ้นมาเป็นบ่ายโมง เพราะต้องไปบิ๊กซีไปซื้อกางเกงรัดรูปก่อน ชุดว่ายน้ำดันไม่มีแบบกระโปรงแถวยังเป็นตัว V อีกตั้งหาก ไม่ดีแน่ถ้าใส่แบบนั้นว่ายน้ำอะนะ

                “เออ จิ๋ว มึงชักช้าวะ”

          เอลฟ์บ่นบ้าง แต่หน้านี่ไมได้มองไอ้จิ๋วเล๊ยย เล่นกับไอ้ริชหมาไอ้จิ๋วสบายใจจริงๆ

                “เออๆ”

          มันก็ไปเตรียมของเตรียมนู้นเตรียมนี่เรียบร้อย สักพักใหญ่ๆพวกเราก็ได้เวลาออกเดินทางสักที ยังมีการลืมปิดพัดลม ปิดไฟ ลืมร่มอะไรของมันอีกนะ

                กว่าจะเดินมารวมแก๊งค์กับไอ้นุ้ยที่รออยู่หน้าปากซอยได้ก็นานเอาเรื่องกว่าจะเดินมาถึงกัน พวกเราทั้งสี่คนก็เดินไปบิ๊กซีห้างข้าง รร. ที่มักจะมีเด็กแวะไปประจำและพวกเราก็เป็นหนึ่งในนั้น ส่วนมากก็จะไปซื้อของเล็กๆน้อยๆมากกว่า

                เหมือนจะลืมบอกว่าวันนี้พวกเราจะไปทำอะไรกัน ก็ไปว่ายน้ำน่ะสิ! เอ๊ะหรือบอกไปแล้วก็โทษทีพอดีงานเข้า (เสาร์อาทิตย์นั่งเล่นเกมส์กับพี่ถึงตี 2 ทุกวันเลย *- -) โอเคตามนั้นแหละพวกเราจะไปว่ายน้ำกัน ฉันก็ไม่มีชุดว่ายน้ำเว้ย ถึงมีก็แบบตัววีไม่ชอบเลย เลยว่าจะไปซื้อกางเกงหรือไม่ก็กระโปรงอะไรทำนองนั้น

                พวกเราทุกคนยกเว้นไอ้วิวก็ไปบิ๊กซีกัน

                “นี่ไงร้านทุกอย่างยี่สิบ เดียวเราเข้าไปซื้อแว่นตากัน ส่วนไอ้กิ๊บก็ไปดูกางเกง” เพื่อนๆหยุดหน้าร้านทุกอย่างยี่สิบตรงบิ๊กซี

                “เออ กูฝากด้วยนะ” แล้วฉันก็วิ่งเข้าห้างไป

                เอากระเป๋าไปฝากหยิบแต่กระเป๋าตังค์ไปส่วนโทรศัพท์ก็เอาไว้ในเป้อีกที ฉันรีบวิ่งขึ้นชั้นสามไปหาซื้อท่อนล่าง แต่ขึ้นไปปรากฏว่า แมร่งกลายเป็นเสื้อกันหนาว เสื้อกันหนาว เสื้อกันหนาวเต็มไปหมดเลย...โอ้ ชิบหายแท้...ฉันเลยเดินหากางเกงเต้นแอโรบิกแทน ก็ได้มาตัวละ69 มันก็โอเคเลยสีดำ ยาวครึ่งน่องได้อะ ก็ยาวดี ซื้อกางเกงรัดรูปเรียบร้อยตอนนั้นฉันลืมสนิทมาก ที่ฝากซื้อแว่นกับไอ้จิ๋วไป จึงเดินไปหยิบแว่นตาว่ายน้ำมาอันนึงเลือกถูกสุดเลย สี่สิบเก้าบาท ฉันไม่นิยมใช้ของแพงอยู่แล้วแม่งเปลืองมาก แต่ถ้าอะไรใช้บ่อยๆก็ต้องเลือกของแพงเหมือนกัน อย่างปากกาดำ ฉันก็เลือกราคากลางๆ อะไรทำนองนั้น

                ซื้อกางเกงเสร็จฉันรีบวิ่งใส่เกียร์หมาลงมาชั้นสอง เอากางเกงไปเก็บแล้ววิ่งไปซื้อแป้ง สบู่ ยาสระผม โคโลน เล็กๆน้อยๆเรียบร้อยก็ออกมาจ่ายเงิน ยัดของรวมใส่กระเป๋าแล้วรีบวิ่งลงไปชั้นหนึ่ง ป่านนี้คงโดนตามจิกแย่

                “เฮ้ยยยยยยยย~~” บันไดเลื่อนค่อยๆเลื่อนลงพอเห็นเพื่อนๆยืนรออยู่หน้าธนาคาร ฉันก็รีบกระโดดโบกมือเย้วๆทันที แล้วก็วิ่งลงไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ

                “โห ไอ้เชี่ยนุ้ยเพิ่งไปตามมึงเมื่อกี้อะ” จิ๋วทำหน้าเซ็ง

                “เค้าบอกแล้วว่าอย่าไปเนี่ย” เอลฟ์เสริม

                “โทรไปตามมันลงมาดิ เอ้อ โทษทีๆกิ๊บเอาโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าเป้วะ เลยไม่รู้เรื่อง” ฉันยิ้มร่า ไม่รับรู้ความผิดใดๆ

                “หมดแล้วเว้ย” จิ๋วบอก

                “งั้นใช้ของกู” ฉันล้วงโทรศัพท์ออกมาแล้วยื่นให้เอลฟ์ไปโทรหาไอ้นุ้ย

                “นี่ๆ กูซื้อแว่นมาด้วยนะ สี่สิบเก้าบาท” ฉันหยิบแว่นชูให้จิ๋วดู

                “อ้าว กูก็ซื้อมายี่สิบบาท” มันยื่นถุงมาให้ดู

                “อ้าวเจี๊ยว แล้วไม่บอกกู”

          “ไม่บอกอะไร มึงอะฝากกูซื้อด้วยซ้ำ”

          “อ้าวหรอ เออๆ ไม่เป็นไรๆ ให้ไอ้นุ้ยใช้กับน้องมันไปละกัน”

          “ไม่ๆเดี๋ยวกูพามึงเอาของไปคืน”

          “ได้หรอวะ”

          “ได้ดิ มีใบเสร็จปะหละ”

          “เออ น่าจะมี”

          ฉันก็คุ้ยๆจนเจอใบเสร็จ ก็ทิ้งกระเป๋าไว้กับเอลฟ์ จิ๋วมันก็พาฉันไปคืนของ ได้ตังค์คืนกลับมาเจอไอ้นุ้ยคุยโทรศัพท์อยู่พอมันวางปุ๊บ มันบอกว่าแม่วิวใกล้จะมาถึงแล้วให้พวกเรารีบวิ่งออกไปเลยหน้าบิ๊กซี ทำไงได้ละ พวกเราก็ต้องวิ่งหูตั้งหางตั้งกันน่ะสิ!

                พวกเราวิ่งสุดตรีนผ่านคนมากมายที่เดินสวนทางกันจนหลายคนมองว่าไอ้เด็กพวกนี้มันวิ่งหนียามหรืออย่างไร แต่เปล่านะ พวกเรารีบวิ่งไปขึ้นรถตั้งหากหละเฮ้ย

                “ไหนวะรถแม่วิว” ฉันหันซ้ายหันขวา ไม่เห็นจะเจอใคร

                “เดี๋ยวก็มา”

          “แล้วให้พวกกูรีบวิ่งทำติ่งอะไรฟร่ะ!”

          พวกเราโวยไอ้นุ้ย

                แต่สักพักรถฮอนด้าทรงหนูสีขาว ก็ขับมาจดเทียบท่า ไอ้นุ้ยเดินไปเปิดประตูค้นพบเรื่องเข้าให้...ข้างในมันเหมาะกับครอบครัวน่ะสิ

                ไอ้จิ๋วเอาสัมภาระทั้งหมดของเราไปวางไว้ข้างหลัง ส่วนพวกเราน่ะหรอ ตั้งนั่งซ้อนตักกัน เพราะมีน้าไอ้วิวมาด้วยสองคน เขาก็นั่งซ้อนตักกันชื่อพี่อะไรไม่รู้เป็นน้าแท้ๆวิว อีกคนเป็นภรรยาเขา ซ้อนตักกันคงไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ส่วนฉันก็มีไอ้เอลฟ์นั่งตัก ไอ้นุ้ยก็เป็นจิ๋ว พวกเราสวัสดีทักทายทุกคนเรียบร้อย แม่วิวก็ออกรถ มันกันเลยทีเดียว คนเยอะโม้เยอะ เบาะข้างคนขับยายวิวนั่งน่ะเลยไม่ว่างนะ

                พอขับไปได้สักพัก แม่วิวเขาก็จอดรับน้องวิว มันก็แทบจะต้องเกาะหลังคาไปเพราะไม่มีที่นั่ง ของหลังก็เต็มไปด้วยของ เบาะหลังเต็มไปด้วยคน จึงต้องไปขี่คอยายมันนั่ง // ฮา

                พวกเราทักทายกันพอหอมปากหอมคอม แม่วิวขับรถไปเรื่อยๆ พวกเราคุยไปเรื่อยๆ จนถึงหมู่บ้านไอ้วิวมัน บ้านมันอยู่หลังในสุดเลย เป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น ข้างล่างก็เป็นประตูแบบเลื่อกระจก มีชั้นสอง สามห้องนอน มีของใต้บันได แล้วก็ห้องน้ำมั้งข้างล่าง มีสวนหย่อม ถ้าไปยืนที่ระเบียงห้องใหญ่จะเห็นทะเลสาบ เป็นบ้านที่ให้บรรยากาศทีมาก โดยส่วนตัวแล้วชอบ...

                “วิว มึงรู้ปะว่ามาว่ายน้ำชมบ้านมึงพวกเราขาดอะไรกัน” ฉันทักขึ้นในขณะที่เรายืนมองวิวยามบ่ายกันอยู่

                “ขาดไรวะ”

          “ขาดไพ่ดิแมร่ง”

          “เออใช่กิ๊บ มึงแม่งคิดช้าวะ ไพ่ไม่เปียกด้วยนะเป็นแบบพลาสสติก” ไอ้จิ๋วทำท่าเยี่ยม มาให้ฉัน

                “เดี๋ยวแม่เป็นเจ้าให้เอาไหม” แม่วิวแซว

                หลังจากนั้นพวกเราก็ไปเอากระเป๋ากันที่หลังรถ แล้วก็เดินไปสระว่ายน้ำกลางหมูบ้านกัน สระใหญ่มาก ฉันแอบถ่ายรูปมาด้วยใครเห็นอาจจะรุ้เลยว่าหมู่บ้านไหน ฮ๊า

                “กูอยากเล่นแล้ววว” ฉันแหกปาก

                “ไปๆเปลี่ยชุดๆ”

          พวกเราไปเปลี่ยนชุดกัน ห้องน้ำมีสี่ห้องพวกเรามีห้าคน ฉันเข้าไปเปลี่ยนชุดเป็นคนแรกเลยขอบอก ได้เลือกก่อน ตอนแรกเลือกห้องอาบน้ำปรากฏว่าแมร่งประตูปิดไม่ลงมั้งห้องนึง เลยไปเข้าห้องส้วมแทน ก็ยืนเปลี่ยนๆไปสักพักเพื่อนๆก็มารวมกันจนครบ

                “แมร่งห้องน้ำเต็ม กูเปลี่ยนห้องซาวน์หน้าได้ไหมวะ” ไอ้จิ๋วตะโกนถามเซ็งๆ

                “เอาดิ ไม่มีคนเห็นหรอกมึง”

                “เฮ้ยจิ๋วกูเสร็จแล้วมาๆ ห้องกูนี่มา” ไอ้เอลฟ์ตะโกนบอก

                จิ๋วมันก็คงไปเปลี่ยนห้องเอลฟ์น่ะแหละ จนเพื่อนๆเปลี่ยนชุดเสร็จกันหมดเหลือแค่ฉันคนเดียว โอ๊ยเปลี่ยนช้ามากเลย เข้ามาก่อนออกที่หลังอะ จนทุกคนพร้อมเรียบร้อย แต่ดันมีฉันคนเดียวที่ใส่ชุดว่ายน้ำทรงV แต่เสียใจ มีกางเกงรัดรูปแล้วโคตรพร้อม รัดกุมมากอะจริงๆ

                “วิวๆ ใส่แว่นตาให้กูหน่อยดิ” ฉันแกะห่อแว่นยี่สิบบาทแล้วส่งตัวแว่นให้วิว

                “มาๆ”

          วิวใส่แว่นตาให้ฉันเสร็จเรียบร้อย ตอนนี้คนที่พร้อมจะลงน้ำแล้วมีฉัน วิว กับเอลฟ์

                “โดดนะโดด เดี๋ยววิ่งลงน้ำเลย”

          “พร้อมกันๆ 1 2 3” พอฉันนับเสร็จ พวกเราสามคนวิ่งแล้วกระโดด ตู้ม น้ำกระเซ็นไปทั่วเลย

                บุ๋มๆ

                ฉันจมลงไปใต้น้ำแล้วก็ดันตัวลอยขึ้นมา ก่อนจะพยายามตะเกียดตะกายเกาะขอบสระแล้วปีนขึ้นจากน้ำ

                ...ฉันโดนขอบสระขูดแขนเป็นรอยเพราะขึ้นผิดท่า ตอนนี้ก็ยังเป็นรอยอยู่เลย อาทิตย์นึงแล้วนะยังไม่หายอีกแน๊ะ

                “เชี่ยยย น้ำลึกอะ” ฉันยกแว่นขึ้นแล้วเช็ดหน้าเช็ดตา สำลักน้ำนิดนึง

                “เฮ้ยไม่ลึกๆ กูยืนถึงๆ” วิวมันก็ยืนให้ดู

                “ใช่ๆ ยืนได้” เอลฟ์ยืนคู่กับไอ้วิว

                “แมร่งเอ๊ย” ฉันสบถไปเรื่อยๆ

                “หนู~” เสียงป้าคนนึงวิ่งมาทางพวกเราห้าคน สองคนอยู่ในน้ำอีกสามคนยืนอยู่ริมสระเตรียมลงน้ำแล้ว

                “ตอนนี้เล่นน้ำไมได้นะ ป้าเพิ่งลงคอลลีนไป”

          “ตอนไหนอะป้า” วิวถามกลับ

                “ตอนเที่ยงอะ”

          “แล้วแบบนี้จะเล่นได้อีกทีตอนกี่โมงคะเนี่ย” แม่วิวเดินมาถามป้า

                “ก็คงพรุ่งนี้อะคะ...”

          จากนั้นพวกข้างนอกคุยอะไรกันก็ไม่รู้ ฉันลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำลล้างตัวทันที จะด้วยเนื่องอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่เมื่อกี้ลงสระลืมล้างตัว ขอล้างใหม่หน่อยเถอะวะ ล้างตัวเสร็จเปิดประตูออกมาเพื่อนๆก็มาอยู่ในห้องน้ำกันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยทีเดียว

                “เอาไงหละ” ไอ้นุ้ยถาม

                “กูว่าเล่นๆไปเถอะ” วิวบอกปัดๆ

                “มันจะไม่เป็นอะไรหรอวะ” จิ๋วทำสีหน้าเป็นกังวลสุดๆ

                “อร๊ายย อยากเล่นน้ำแล้วว” เอลฟ์ร้องเย้วๆ

                “กูว่านะ เล่นๆไปเถอะ ”ฉันก้าวออกมาจากห้องอาบน้ำในสภาพเปียกสุดตรีนทั้งตัว เพิ่งล้างตัวเสร็จน่ะสิ

                “กูก็ว่างั้น ปกติพวกเราเล่นน้ำก็คอลลีนทั้งนั้น นี่ก็แค่แรงหน่อยไม่มีอะไรหรอก”

          วิวเสริม

                “จริงหรอวะ” จิ๋วมันก็ยังไม่เลิห่วง

                “จริงเว้ย พวกกูจะโกหกทำเกี๊ยวไรล่ะ สร๊าดด” แล้วพวกเราก็หัวเราะเล่นๆกัน

                เพื่อนๆล้างตัวกันเรียบร้อย ฉันก็ไล่ให้เอลฟ์ไปเล่นน้ำกับไอ้วิวเพื่อถ่วงเวลาไว้ กูขอปรึกษาแผ่นหน่อยเถอะแมร่ง

                “กล่องนั้นเอาไง”

          “ฟังแผนกูนะ เดี๋ยวพวกเราจะใส่ถ่านกันก่อนในน้ำเอาให้เร็วที่สุดก่อนมันจะผิดสังเกตุ นุ้ยเดี๋ยวมึงออกไปอยู่กับวิวนะ พยายามดึงตัวมันไว้ ถ้าจิ๋วใส่ถ่านพวกกูเทสของพร้อม เดี๋ยวพวกกูออกไปตาม แล้วเราก็จะเอาของให้วิวกัน นะ”

          “โอเค” แล้วไอ้นุ้ยก็ออกไป ฉันก็ออกไปด้วยเพราะต้องออกไปหยิบกล่องเข้ามา

                แต่ตอนกลับเข้ามาไอ้นุ้ยมันดั๊นตามมาด้วย ก็ไม่เป็นไร

                ฉันล็อคประตูขังพวกเราสามคนไว้ในส้วมกันเรียบร้อย กะว่าไม่ต้องมีใครเข้ามาเลย

                “แมร่งไม่มีไขควงจะแกะที่ใส่ถ่านออกมายังไงละวะ” จิ๋วพยายามแงะฝาช่องใส่ถ่านออก

                “โถ่ชิบหายแล้วกู” ฉันถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ แผนกำลังดำเนินดันจะมาล่มเพราะเปิดช่องใส่ถ่านไมได้

                ตอนนั้นฉันมองหน้าไอ้นุ้ยเริกลักอย่างทำอะไรไม่ถูก สักพักไอ้เอลฟ์มันก็มาเคาะประตูฉันเลยไปเปิดให้มันเข้ามาแล้วล็อคใหม่ เลยบอกอุปสรรคของวกเราให้เอลฟ์ฟัง แต่ยังเล่าไม่ทันจบดีไอจิ๋วก็เดินออกมา

                “แกะออกแล้วเว้ย” จิ๋วชูสิ่งที่แกะออกมาได้ให้ดู ฉันเลยบอกให้ไอ้นุ้ยใส่ถ่านเพราะมือฉันเปียกมาก *- -

                ไอ้เอลฟ์ก็เพิ่งเล่นน้ำมาตัวโคตรเปียก

                ใส่ถ่านตุ๊กตาแม่มดเรียบร้อย พวกเราลองตบมือพร้อมกัน ยกเว้นคนถือนะ

                “ก๊ากฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

          มันก็หัวเราะประหนึ่งญาติเสีย เกี๊ยวกุ้งหมด ขาแกว่งไปมาอย่างร่าเริ่งสดใส(?)

                แต่เสียงดังกึกก่องลั่นห้องน้ำที่มีเพียงแสงไฟสลัวๆ...

                “เสียงดังวะ เบาๆดิแมร่ง”

          ฉันบ่นๆ

                “จะห่อกล่องปะ”

          “กูว่าไม่ต้องและ”

          “โอเคไม่ห่อนะ”

          พวกเราจัดแจงเอาตุ๊กตาแม่มดใส่กล่องเรียบร้อย ปิดฝา ฉันอุ้มกล่องไว้แล้วบอกให้เพื่อนๆลองตบมือดู

                เงียบ...

                “อ้าวเชี่ย พังแล้วหรอวะ” ฉันเขย่าๆกล่อง

                เงียบกริบ...

                “อ้อ...กูลืมเปิดสวิซส์มันวะ เมื่อกี้แมร่งเสียงดังกูเลยปิดไป”

          “เฮ้อ...กูละเซ็ง”

          “ไม่บอกพรุ่งนี้เลยวะ”

          จิ๋วมันก็เอาตุ๊กตาออกมาเปิดสวิสซ์ พร้อมๆกับเสียงทุบประตูรัวๆจากข้างนอก และเสียงบิดลูกบิดแกร๊กๆๆๆๆๆ รัวๆ

                “พวกมึงเข้าไปทำห่าอะไรกันวะ!! ออกมา” เสียงไอ้วิวเว้ยยย

                พวกเราสี่คนนี่รนเลย

                “เชี่ยๆ ใส่กล่องๆ เบาๆ” ฉันกระซิบๆ

                จิ๋วมันก็เอาตุ๊กตาใส่กล่องเบาๆแล้วเอาฝาปิด ฉันเอาหนังสือพิมพ์มาวางทับกล่องไว้

                “เดี๋ยวเว้ย โป๊อยู่” ไอ้เอลฟ์ตะโกนออกไป

                “ว่าไงนะ ถ้าพวกมึงเห็นของกันได้กูก็ต้องเห็นได้มั้งสิวะ เปิดนะเว้ย” เสียงทุบประตูยังดังมาอยู่ตลอดเลย

                พวกเรารีบเก็บทำลายสร้างอารยธรรมให้เรียบร้อย ฉันมองเพื่อนๆว่าพร้อมนะ? แล้วก็เปิดประตู

                ไอ้นุ้ยยืนพิงล็อคเกอร์ ฉันยืนอยู่ข้างหลังไอ้วิวที่พุ่งเข้ามาให้ห้องน้ำ จิ๋วกับเอลฟ์ทำเป็นล้างหน้าทาแป้ง(?) 

                “พวกกูเข้ามาล้างตัวกันมึงมีอะไร” ฉันถามวิว

                “กูก็มาล้างตัว” แล้วมันก็เดินไปล้างตัว

                ฉันทำท่าเป้นสัญญาณบอกว่า ‘กูไปก่อนนะ’ ฉันไปอุ้มกล่องดับเบิ้ลเอสีเขียวแล้วพยักหน้าเป็นเชิงบอกให้ไอ้นุ้ยตามมาด้วย

                พวกเราคุยกันนิดหน่อย เพื่อนๆก็ออกมากันจนพร้อม ฉันให้ไอ้นุ้ยใส่แว่นตาให้แล้วพวกเราก็โดดกันตู้มๆเล่นน้ำ ยกเว้นไอ้จิ๋วนะมันกลัว

                “เฮ้ยย มาช่วยกูหน่อย” จิ๋วกวักมือเรียกอยู่ริมสระ

                พวกเราหัวเราะแล้วก็ว่ายน้ำกลับไปลากไอ้จิ๋วลงมาแดรก เอ๊ย ลงมาเล่นน้ำด้วยกัน

                เอลฟ์กับวิวก็ว่ายน้ำแข่งกันไปเรื่อยจิ๋วกับนุ้ยก็เกาะขอบสระลอยตัวอะไรก็ไม่รู้ของมัน ฉันดึงแว่นตาลงมาสวมดีๆแล้วเริ่มจูนตัวเองให้ว่ายน้ำได้

                ว่ายน้ำเล่นกันไปมาสักพักไม่ถึงครึ่งชั่วโมงพวกเราก็เริ่มเหนื่อย เพรราะวิวสอนจิ๋วกับไอ้นุ้ยว่ายน้ำด้วย ฉันก็เอลฟ์เราก็เล่นกันไปเรื่อย สระน่ะลึกจริงต้องใช้ปลายน้ำยืนถึงจะยืนได้ ปลายนิ้วโป้งเท้าด้วยนะ จิ๋วคงยืนไม่ถึงกับไอ้นุ้ยอะ ฉันกับวิวเลยต้องให้พวกมันเหาะหลังแล้วพาไปตรงจุดนั่งพักในสระ

                พวกเราจะเริ่มแผนการณ์กันและนะ...

                ...

                “แล้วไม่มีใครเอากล่องมาเลยหรอวะ” ฉันมองหน้าเพื่อนผู้ร่วมอุดมการณ์

                “เออ เนอะ...ลืม”

          “โอเค กูสินะ” ฉันลุกขึ้นยืน ปีนขึ้นขอบสระ แล้วไต่ๆไปหยิบกล่อง...

 

------------------------

คือจริงๆนะ กิ๊บลืมถ่ายรูปตุ๊กตาแม่มดไว้เว้ย อยากจะฮา

ยังไมไ่ด้ปรับรูปด้วยอะ เดี๋ยวตอนหน้าค่อยลงรูปสาระว่ายน้ำละกันเนอะๆ

Comment

Comment:

Tweet